Siew w uprawie kukurydzy jest najważniejszy


Przygotowanie pola pod zasiewy to obok doboru właściwej odmiany, odpowiednio dopasowanej do warunków klimatycznych i glebowych oraz profilu gospodarstwa, kluczowy element w całym procesie uprawy kukurydzy.

Hodowla kukurydzy zrobiła w ostatnich latach niebywały postęp na wielu płaszczyznach. Na pierwszy plan oczywiście wysuwa się plonowanie, ale nie są pomijane także inne aspekty jak: wyższa tolerancja na niskie temperatury, intensywniejszy rozwój początkowy, lepsza strawność, wyższe plony w niższych klasach wczesności, niższa podatność na choroby. Wszystko to prowadzi do znacznego poszerzenia zakresu uprawy kukurydzy, zarówno w sensie geograficznym, jak i czasowym. Podczas gdy jeszcze nie tak dawno standardem w uprawie kukurydzy był siew od początku do połowy maja, dzisiaj sieje się zazwyczaj w połowie kwietnia. Ta tendencja zapewne będzie się umacniać z uwagi na to, że w ostatnich latach ciągle mamy do czynienia z suchą wiosną i ekstremalnie suchym początkiem lata.

Granice możliwości uprawy rośliny tropikalnej jaką jest kukurydza nie dają się jednak poszerzać w nieskończoność. Dlatego rośnie znaczenie przygotowania pola pod zasiewy tak, aby ewentualne zagrożenia w przebiegu wegetacji ograniczać do minimum.
Ciągnik do wysiewu kukurydzy z urządzeniem do układania kukurydzy

Jedną z najważniejszych rzeczy jest obsada. Niestety w praktyce często dobierane są za wysokie normy wysiewu, nieuwzględniające intensywnego postępu w rozwoju odmian z jednej strony i narastającego problemu suszy na początku lata z drugiej. Wysoko plonujące odmiany muszą mieć zagwarantowane odpowiednie zasoby (substancji odżywczych, wody i światła), aby w optymalny sposób wykorzystać genetykę i ujawnić w pełni swój potencjał plonotwórczy. Niewystarczający poziom tych zasobów nie może być w żadnym wypadku kompensowany wyższym zagęszczeniem uprawy. Korelacja jest wręcz odwrotna, ponieważ nadmierna obsada skutkuje np. zbyt szybkim wyrastaniem pędu w wyniku walki roślin o dostęp do światła. W efekcie mamy do czynienia z cieńszym i słabszym pędem oraz wyższym osadzeniem kolb, co wpływa negatywnie na stabilność roślin. Innymi niekorzystnymi zjawiskami są: złe zapylenie, nieprawidłowe wykształcenie kolb, a także czasami ograniczenie ulistnienia, a na końcu wegetacji nieprzewidywalny termin dojrzałości – zbyt wczesny w przypadku suszy i zbyt późny przy dużej ilości opadów.

Przygotowanie do siewu kukurydzy w zarysie

  • Nie należy wykonywać orki, gdy gleba jest zbyt mokra.
  • Zalecana głębokość orki to 15 – 25 cm, w myśl zasady: tak mało jak to możliwe i tak dużo jak to konieczne.
  • Ważne jest też „zaoranie” chwastów oraz równomierne wymieszanie resztek pożniwnych i nawozów organicznych z podłożem.
  • Gleba powinna być spulchniona do głębokości siewu.
  • Należy zadbać o należyty kontakt nasion z glebą – w razie konieczności wykonać wtórne zagęszczenie.
  • Temperatura gleby w momencie siewu na głębokości 5 cm powinna wynosić powyżej 8˚C.
  • Nie należy siać zbyt wcześnie z uwagi na zagrożenie późnymi przymrozkami.
  • Przeciętna głębokość siewu to 5 cm, na glebach lekkich 5 – 6 cm, a na ciężkich 4 cm.
  • Trzeba kontrolować siewnik pod względem głębokości siewu.
  • Wcześniejszy termin siewu to płytki siew, późniejszy – głębszy.
  • Wschody powinny pojawić się w ciągu mniej niż 20 dni.
  • Przeciętna obsada to 8 – 9 roślin i ani jednej więcej! Norma wysiewu to +10%.
  • Niższe zagęszczenie oznacza lepsze dojrzewanie. Obsada powinna być redukowana stosownie do klasy gleby i jej zasobności w wodę.
  • Przy decyzji odnośnie normy wysiewu należy wziąć pod uwagę straty podczas siewu.
  • Zaleca się stosowanie agregatów uprawowo-siewnych, aby ograniczać liczbę przejazdów.

Punkty te znajdziecie także w naszych ulotkach. W przypadku dalszych pytań lub uwag do dyspozycji są nasi kierownicy regionów. Kontakty do nich znajdziecie tutaj.